اى خاندان طه ( 1 ) ! ناگوارىهائى كه شما ديديد ، تلخىها و گرفتارىهائى بود كه حق كشىها براى اسلام پديد آورد . اى آنان كه در هنگام دشوارىها پشتيبان منيد ! چون دههء محرم روى آرد از سر اندوه بر شما مىگريم و زارى مىنمايم تا آنگاه كه خود زنده‌ام بر شما گريه خواهم كرد و پس از مرگم نيز سروده‌ها و سوگنامه هايم بر شما خواهند گريست . اى خاندان طه ! عروسانى كه از پرده ى انديشه ى صالح - پسر عرندس - روى نمود - با پذيرفته شدن در پيشگاه شما - كابين خود را گرفته اند گويندگان چگونه توانند منش و ستايش شما را بنمايند ، كه ستايشگر نام شما فرازهاى قرآن است . زادگاه شما ريگزار مكه است و صفا و زمزم و خانهء ارجمند خداوند - و سنگ آن - براى بازگشت پس از مرگ - شما را دست افزار رستگارى گردانيدم و خنك كسى كه شما اندوخته و پشتوانهء او باشيد . هر تازه اى كه بماند كهنه مىشود و مهر شما در دل من آن نو است كه روزگار كهنه اش نتواند كرد . تا آنگاه كه آذرخشى مىدرخشد و گره‌هاى ابر باز مىشود و دانه هاى باران را مىپراكند درود خدا بر شما باد ! پايان و باز او را چكامه اى است در سوك حسين - درود بر وى - كه از آن است : ‹ 35 › آن كه مرا در كار دلدادگىام سرزنش مىكرد خود دل به او باخت ، شب را بيدار ماند و از آن پس بر شيفتگى من خرده نگرفت .

--> ( 1 ) اين واژه - در زبان تازى - فرمان « آرام كن » را مىرساند و به گفته ى برخى نيز نامى است براى پيامبر كه در آغاز سورهء 20 آمده است .